۱۳۹۸/۱۰/۴    ۱:۴۱     بازدید:۱۵۱۶       کد مطلب:۹۱۲۶۳۶          ارسال این مطلب به دیگران

ویژه کودکان و نوجوانان » اجتماعی ، تربیتی
  ،   عشق بازى با نام دوست
"بسم الله الرحمن الرحیم"

عشق بازى با نام دوست
- چون ميسر نيست ما را کام دوست ?
نشسته بود، و گوسفندانش پيش چشم او، علف‏هاى زمين را به دهان مى‏ گرفتند و مى ‏جويدند . صدها گوسفند، در دسته ‏هاى پراکنده، منظره کوهستان را زيباتر کرده بود . پشت سرش، چند صخره و کوه و کتل، به صف ايستاده بودند . ابراهيم، به چه مى‏ انديشد؟ به شماره گوسفندانش؟ يا عجايب خلقت و پرودگار هستى؟
نگاهش به خانه‏اى مى‏ ماند که در هر گوشه آن، چراغى روشن است . گويى در حال کشف رازى يا حل معمايى بود . نه گوسفندان، و نه ماه و خورشيد و ستارگان، جايى در قلب شيفته او نداشتند . آن جا . جز خدا نبود، و خدا، در آن جا، بيش از همه جا بود.
گوسفندان مى ‏رفتند و مى‏ آمدند، و ابراهيم از انديشه پروردگار خود، بيرون نمى‏ آمد . ناگهان، صدايى شنيد؛ صدايى که او ساليان دراز در آرزوى شنيدن آن از زبان قوم خود بود . اما آنان جز بت و بت پرستى، هنرى نداشتند . آن صدا، نام معشوق ابراهيم را به گوش او مى ‏رساند.
-
يا قدوس!(اى خداک پاک و بى‏عيب و نقص (
ابراهيم از خود بى‏خود شد و لذت شنيدن آن نام دل ‏انگيز، هوش از سر او برد . چون به هوش آمد، مردى را ديد که بر صخره بلندى ايستاده است . گفت: ((اى بنده خدا!اگر يک بار ديگر، همان نام را بر زبان آرى، دسته‏اى از گوسفندانم را به تو مى‏دهم .)) همان دم، صداى ((يا قدوس )) دوباره در کوه و دشت پيچيد . ابراهيم در لذتى دوباره و بى‏پايان، غرق شد .شوق شنيدن نام دوست، در او چنان اثر کرد که جز شنيدن دوباره و چند باره، انديشه‏اى نداشت .
-
دوباره بگو، تا دسته‏اى ديگر از گوسفندانم را نثار تو کنم .
-
يا قدوس!
-
باز هم بگو!
-
يا قدوس!
...

ديگر براى ابراهيم، گوسفندى، باقى نمانده بود؛ اما جانش همچنان خواستار شنيدن نام مبارک خداوند، بود . ناگهان، چشمش بر سگ گله افتاد و قلاده زرينى که بر گردن او بود . دوباره به شوق آمد و از گوينده ناشناس خواست که باز بگويد و عطايى ديگر بگيرد . مرد ناشناس يک بار ديگر، صداى ((يا قدوس )) را روانه کوه‏ها کرد و ابراهيم بار ديگر به وجد آمد. اکنون، ديگر چيزى براى ابراهيم نمانده است تا بدهد و نام دوست خود را باز بشنود . شوق ابراهيم، پايان نپذيرفته بود، اما چيزى براى نثار کردن در بساط خود نمى‏يافت . نگاهى به مرد ناشناس انداخت و آخرين دارايى را نيز به او پيشنهاد کرد .
-
اى بنده خوب خدا!يک بار ديگر آن نام دلنشين را بگوى تا جان خود را نثار تو کنم .
مرد ناشناس، تبسمى زيبا در صورت خود ظاهر کرد و نزد ابراهيم آمد . ابراهيم در انتظار شنيدن نام دوست خود بود؛ اما آن مرد، گويى سخن ديگرى با ابراهيم داشت .
-
من جبرئيل، فرشته مقرب خداوندم . در آسمان‏ها سخن تو در ميان بود و فرشتگان از تو مى‏گفتند؛ تا اين که همگى خداى خويش را ندا کرديم و گفتيم: ((بارالها!چرا ابراهيم که بنده خاکى تو است به مقام ((خليل الهى)) رسيد و ما را اين مقام نيست . خداوند، مرا فرمان داد که به نزد تو-مقام ((خليل الهى )) يعنى مقام دوست خدا بودن . در قرآن کريم، ابراهيم، خليل و دوست خدا خوانده شده است: اتخذ الله ابراهيم خليلا؛ يعنى خداوند، ابراهيم را دوست خود گرفت . ? بيايم و تو را بيازمايم . اکنون معلوم گشت که چرا تو خليل خدا هستى؛ زيرا تو در عاشقى، به کمال رسيده‏اى .اى ابراهيم!گوسفندان، به کار ما نمى‏ آيند و ما را به آن‏ها نيازى نيست . همه آن‏ها را به تو باز مى‏ گردانم.
ابراهيم گفت: شرط جوانمردى و در مرام آزادگان نيست که چيزى را به کسى ببخشند و سپس بازگيرند . من آن‏ها را بخشيده ام و باز پس نمى ‏گيرم . جبرئيل گفت: پس آن‏ها را بر روى زمين مى ‏پراکنم، تا هر يک در هر کجاى صحرا و بيابان که مى‏ خواهد، بچرد . پس، تا قيامت، هر که از اين گوسفندان، شکار کند و طعام سازد و بخورد، مهمان تو است و بر سفره تو نشسته است

انتهای پیام


ضمائم:
نظرات بازدیدکنندگان

نظر شما درباره این مطلب

     
امنیت اطلاعات و ارتباطات ناجی ممیزی امنیت Security Audits سنجش آسیب پذیری ها Vulnerability Assesment تست نفوذ Penetration Test امنیت منابع انسانی هک و نفوذ آموزش هک